http://home2fly.blogfa.com/ قرار است خاطره شوم... همین! fa blogfa.com Mon, 05 Oct 2009 00:53:18 GMT http://home2fly.blogfa.com/post-37.aspx    <P></P> <P>حالا اگه قراره که نباشی... قراره که بری تو قصه جاشی... </P> <P>بذار بذارمت یه جو معرفت... موندنی میشه با قلم رفاقت...</P> <P>     ......................................................</P> <P> <STRONG> <EM>صحرای گونه هات چه ردپایی رو خیسی اشکای مرده داره...</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>               منغار سرخ گفتن از جدایی راهی به جز کوچ از قفس نداره...</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>  ای پولک نازک ضمیر_ شیشه کاری بکن شب بشکنه زـ ریشه...</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>             ناخن بزن با زلف خود بر گیتار /ناشی نشو از سکته های رگبار...</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM> کو تا ستاره سر بره از عالم / پندار شب کو تا بگیره ماتم...</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>           سایه کنایه از منه منه ناب... خورشید به سایه می زنه چه کمیاب...</EM></STRONG></P> <P><STRONG><EM>   زانو به سینه می زنم می خونم... واسه یه بار قدر "تب" و می دونم...</EM></STRONG></P> <P> </P> <P>    <EM>همسفر روزهای سینمایی/ دنباله ی ماه خوش رهایی</EM></P> <P><EM>                                      سرچشه زلال ساعت عشق/ لب تشنه یار بد هوایی!</EM></P> <P><EM>   میخک پرپرم به غنچه نشست/ رفت و تو بیداری شب پینه بست...            </EM></P> <P><EM>                                    عکس های خاک گرفتمو "نو" فروخت/ میز به گل نشسته مون رو شکست.</EM></P> <P><EM>  حرف از جدایی نیست خیانت شده/ به ساعتی که زنگ نفرین شده...</EM></P> <P><EM>                                  دل با قلم می کنه بازی که چی!؟/ هنگامه دوست دختر رامین شده!</EM><STRONG> </STRONG></P> <P>  می دانم شاعر نیستم... و خوشحالم که اولین نفری ام که این حقیقت را زمزمه می کند!</P> Mon, 05 Oct 2009 00:53:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=home2fly&postid=37 home2fly http://home2fly.blogfa.com/post-37.aspx http://home2fly.blogfa.com/post-36.aspx   <P></P> <P>ایـن ترانه را بسیـار دوسـت می دارم . . . در فرودگاه . . . در آرامگاه . . . در "تقدیـر" کوچک یک  خداحافظ یاد ایـن ترانه می افتم که به نظرم دهان دریغ آلود "یغما گلرویی" را در حافظه تاریـخ ترانه ماندگار نموده اسـت . . . یغمایـی که آهش بوی خداحافظ می دهد . . . وقتی در پایان کتابش ایـن گونه می نویـسد:</P> <P></P> <P> <EM>وداع آخرم با تو وداعم با نفس هامه!        ببین! نزدیـکه ویـرون شم! رفیـقم قلب تنهامه!</EM></P> <P><EM>یه دریـا تو چشام دارم. شبم سرریـز بارونه!    بدون تو کسی جز من کنار من نمی مونه!</EM></P> <P><EM>نه هم راهی که راهی شه. نه دستـی که پناهی شه   نه فانوسی که پایان هراس کوره راهی شه!</EM></P> <P><EM>چشام خیسن خداحافظ!  عزیز من!  خداحافظ!   دلم خونه خداحافظ!  پشیـمونه خداحافظ!</EM></P> <P><EM>                                            . . . . .     . . . . .</EM></P> <P><EM>شروع رفتنت بی من شروع شعر اندوهه    بدون بعد از تو یاد تو برام سنگیـن مث کوهه!</EM></P> <P><EM>غزل سردر گمه بی تو. ترانه بوی غم داره!  دیـگه دستای لرزونم تب دستاتو کم داره!</EM></P> <P><EM>تموم عمر آوازم. دیگه خاموش خاموشم  نمی ری هرگز از یادم! من از یادت فراموشم!</EM></P> <P><EM>چشام خیسن خداحافظ!  عزیز من!  خداحافظ!   دلم خونه خداحافظ!  پشیـمونه خداحافظ!</EM></P> <P><EM>چشام خیسن خداحافظ! .  .  .  . </EM></P> Sun, 30 Aug 2009 11:52:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=home2fly&postid=36 home2fly http://home2fly.blogfa.com/post-36.aspx http://home2fly.blogfa.com/post-35.aspx <P dir=rtl> </P> Fri, 28 Aug 2009 01:20:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=home2fly&postid=35 home2fly http://home2fly.blogfa.com/post-35.aspx http://home2fly.blogfa.com/post-34.aspx <EM></EM>  <P></P> <P><EM>.... به یاد پاییزی که زود می رسد... از اینجا تا پاییز باور بکن راهی نیست!...</EM></P> <P></P> <P><IMG style="WIDTH: 493px; HEIGHT: 313px" height=409 alt="" hspace=0 src="http://www.cinetmag.com/gallery/Taraneh_Alidoosti_Locarno2006_2.jpg" width=620 align=baseline border=0></P> <P><A href="http://www.spotlight.blogfa.com/"><EM><FONT color=#6666ff>ترانه...</FONT></EM> </A></P> <P><EM>این ترانه شهیار شده بود رفیق پانزده شانزده سالگی ـ من... اوج جوانی شهیار شروع سالخوردگی من!... آن موقع ها که ترانه می شنیدم بر پرده جوانی ام شوق و اشتیاق بزرگسالی این ترانه به چشم آشکار بود ولی جلوی چشمانم را نمی گرفتم... شاید باید این ترانه را می شنیدم... چون این ترانه است که این روزها دستم را می گیرد و می گوید : پسر هنوز تو بیست و یـک ساله ای!... بیدار باش...</EM></P> <P> <STRONG> </STRONG><EM><STRONG>در اين شبِ بي ماه و گل ستاره ساز صحنه شو ! . . .  رخت غزل كش پاره كن در شعرِ من برهنه شو . . .<BR>تو بهترينِ صحنه شو<BR>                برهنه شو ، برهنه شو !</STRONG></EM></P> <P><EM><STRONG>موي تو آرامش آب بوي تو عطر صد كتاب  . . .  بوسه ي جادويي تو كشف دوباره ي شراب . . .<BR> تو بهترينِ صحنه شو<BR>                  برهنه شو ، برهنه شو !</STRONG></EM></P> <P><BR><EM><STRONG>ناخن سرخ دست تو  باغچه ي تب كرده ي من  . . .  كفش تو ساز كوليان شال تو جاي گم شدن ! . . . <BR>چشم تو جاي امن شب به وقت گرگم به هوا ! . . .  سينه ي پر قصه ي تو  صداي معدن طلا . . .</STRONG></EM></P> <P><EM><STRONG>تو بهترينِ صحنه شو <BR>           برهنه شو ، برهنه شو !</STRONG></EM></P> <P><STRONG><BR><EM>حرف تو گيلاس درشت . . .  ناز تو ابريشم چين . . .  اسم تو ياد گل ياس. . . بغض تو لرزش زمين . . .<BR>تو بهترينِ صحنه شو<BR>           برهنه شو ، برهنه شو !!</EM></STRONG></P> Mon, 10 Aug 2009 21:28:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=home2fly&postid=34 home2fly http://home2fly.blogfa.com/post-34.aspx http://home2fly.blogfa.com/post-32.aspx <EM></EM>  <P></P> <P><EM>... از تو تلخ تر قرار های تلخ سوگواری این روزهایمان است... خدا بجنب دیگه... بسه!!</EM></P> <P></P> <P><IMG style="WIDTH: 236px; HEIGHT: 379px" height=581 alt="خسرو خوبان..." hspace=0 src="http://www.persiancartoon.com/site_files/bozorgmehr71-shakibaie.jpg" width=296 align=baseline border=0></P> <P><EM>از تو تلخ تر سقوط چرخبال  احمقانه بی برگشت افغانی روسی است... سقوط تلخی که خبر از فاجعه می داد... غمگینت می کند اما... عبدی... سلطان <STRONG><A href="http://img.majidonline.com/pic/212518/1248155288.jpg">عبدی یمینی</A></STRONG> پر کشید... (او نیز پر کشید!) در هوا پیمایی بی روزن در انتظار فرودی سالم بود که انفجار مهلتش نداد... "ابی" آن سوتر ها منتظرش بود... او نیز رفت و لکنته نفهمید حامل ساز ها و آواز ها... فرفره های بی باد... بادبان های آفتابی... نت های محترق اسـت ... که حامل کلاویه های انتظار می باشد...  نفهمید و نداستیم و نخواهیم فهمید که  این روزنه های نور از کجا می آمدند؟! چرا اینگونه می درخشیدند؟!... چرا اینگونه آفتابی؟!...چرا همراه با نسیم!؟... نفهمیدیم و نخواهیم فهمید که به آهنگ های چه کسی گوش می کردیم و می کنیم؟!... چرا نامش... جایگاهش اینجاست؟!...چرا در سکوت اینگونه با او خوب ارتباط برقرار می کردیم؟!... چرا و هزاران چرا!...</EM></P> <P><EM>از تو تلخ تر خروش موج های تلخ گل آلود شده این روزهاست... گویی آینه برعکس شده است و دنیا واروونه می نوازد...   </EM><EM>            </EM></P> <P>   <FONT size=2><A href="http://www.photomusic.mihanblog.com/"><EM><FONT color=#3399cc><SPAN style="FONT-SIZE: 130%">سفری بی‌آغاز سفری بی‌پایان سفری بی‌مقصد سفری بی‌برگشت...</SPAN><SPAN style="FONT-SIZE: 130%"></SPAN></FONT></EM></A></FONT></P> <P><FONT color=#ffcc66> </FONT><FONT color=#ffffff><EM>  (( فرفره  های بی باد... بادبادکی که افتاد... یعنی که این بی نفس... هوای تازه می خواد....))</EM></FONT></P> Sun, 19 Jul 2009 01:20:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=home2fly&postid=32 home2fly http://home2fly.blogfa.com/post-32.aspx http://home2fly.blogfa.com/post-23.aspx   <P></P> <P>خدایا از خلقتت متشکرم... از این که مرا خلق کرده ای از تو سپاس گزارم... از اینکه مرا تنها در خیابان رها می کنی از تو سپاسگزارم... از اینکه مرا نزد گرگ های (انسان نما) که خودت ساخته ای می سپاری از تو ممنونم... از این که به من زنگ می زنی مرسی... نا شکری نمی کنم خدا... درد دل دارم باهات... می شنوی یا زیر بارون معطلم؟<FONT face="Times New Roman">! </P> <P></P></FONT> <P>اسم منو گذاشتی انسان... هرررر... از همین جا تناقص ها یا تناقض ها می زند بیرون... آقا جان سنگ پا جاش تو بهشت نیست!... تو حموم هم دیگه الان نیست... از اینکه به موجوداتت حال می دی سپاسگزاریم ولی منو کاش با فرمت انسان نمی فرستادی روی کره زمین... میمون؟!... نه میمون یکی داریم... شتر هم زیاد پیدا میشه تو دنیا... خر و الاغ هم که این روزها خیلی استعمال میشه می ترسم بچه ام بعدها دست به کارهای خطرناک بزنه... انسان هم خوبه ولی آدم بهتره!... می دونی که چی میگم؟... ماشین هم که دست تو نیست!... خدایی وقتی ماشین رو بشر درست کرد چه احساسی بهت دست داد؟!... می دونم حسودی کار بشره... ولی اگر همین حسودی بشر نبود... و من له می شوم<FONT face="Times New Roman">!... </P></FONT> <P>خدا جون اینبار اومدم پیشت فقط از اعتقاداتم بگم... من یه بچه مس...مونم... نماز می گیرم روزه می خورم... همه میگن فلانی چرا نمی ری پیش خدا درخواست کمکی چیزی کنی؟... من لبم رو گاز می گیرم میگم... این چه حرفیه تو میزنی... خدا احتیاج به این چیزها نداره... خدا فقط می خواد ما موقعی که داریم جانمازمون رو پهن می کنیم وضو داشته باشیم... قارت قارت همین طور به گناهانمون اضافه نشه... می دونی که چی میگم؟!... در مورد ادرار و توضیح ((... ))  و این چیزها هم اگه اطلاعات بخوای دارم... همین دیروز بود تو حموم گیر کرده بودم... ترسیدم نکنه الان یکی از اون بالا (بر حسب اتفاق) بیفته پایین... بعد خدایی نکرده رویداد بد غیر قابل جبرانی رخ بده... بعد یه لحظه یاد حرف بزرگی افتادم آروم شدم... که میگفت اول ایمنی بعد کار<FONT face="Times New Roman">...</P></FONT> <P>خدایا اینبار اومدم راهنمایی ات کنم... یعنی راهنمایی ام کنی... قصد ندارم له بشم... فقط اومدم چند تا نارسایی رو عنوان کنم برم... امیدوارم ناراحت نشی... من شنیدم خانمها ماهانه یه دونه تخمک بیشتر نمی تونن تولید کنن!...  در حالی که آقایون در هر دقیقه شاید صدها هزار اسپرم می سازن!... به درست یا غلط بودن این آمار کاری نداریم... فقط به این فکر می کنیم که هیچ سردی بی علت و هیچ سبزی بی سبد نیست... خانمها سردن در حالی که هات هم هستن!... این تناقض بعدی ست... خدایا تو می خواستی خانمها رو امتحان کنی یا آقایون رو رفوزه؟... در هر حال فقط یه آرزو دارم... امیدوارم در هیچ جامعه ای به خاطر چند گرم گوشت اتفاق غیر قابل جبرانی رخ نده... </P> <P>خدایا اینبار می خوام از کارت بپرسم... راستی چیکار می کنی؟ چه خبرا... من شنیدم اونجا میشینی به ما می خندی درسته؟!... خب معلومه باید هم بخندی... ستاره نداری که داری... زهره نداری که داری... مشتری نداری که داری... اوضاع ردیفه... شکر کردن هم که نمی خواد!... فقط چند تا سوال کوچیک :...  خدایا داریم میایم چیزی نمی خوای با خودمون بیاریم؟!... خدا رو شکر همه چیزای خوب و بزرگ پیش خودته... می خوای میمون مون رو با خودمون بیاریم؟!... نه؟!... باشه نمی یاریم!...  خدا یه سوال...  اون هایی که ناراحتی معده دارن می تونن از همین میوه های سایز کوچیک با خودشون بیارن؟!... اشکال نداره؟ ایول... خدا قول بده موقع چک پاسپورت و این چیزها بالا به ما گیر ندن... داریم گیتارمون رو هم با خودمون میاریم... <IMG height=18 src="http://blogfa.com/images/smileys/01.gif" width=18> <IMG height=18 src="http://blogfa.com/images/smileys/11.gif" width=18></P> Sun, 04 Jan 2009 22:30:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=home2fly&postid=23 home2fly http://home2fly.blogfa.com/post-23.aspx http://home2fly.blogfa.com/post-22.aspx   <IMG style="WIDTH: 247px; HEIGHT: 251px" height=326 alt=فرشته hspace=0 src="http://i42.tinypic.com/332mr2t.jpg" width=280 align=top border=0> <P></P> <P>داستان از این قرار است که "<STRONG>ابی</STRONG>" این خواننده تکرار نا شدندنی کاری جدید ارائه داده است... نه با شعری از ایرج جنتی عطایی... بلکه با ترانه ای از خانم مریم حیدر زاده با آهنگی از رامین زمانی... او به همراه دو خواننده دیگر این کار را می خواند... با دو خواننده مطرح روز به نام "<STRONG>کامران و هومن</STRONG>"... همین ها فکر کنم کافی باشد برای استرات بحث و گفتگو... آهنگی تحت عنوان "مگه فرشته هم بده<FONT face="Times New Roman">!"... </P> <P></P></FONT> <P>خدا را شکر من در مورد ابی آنقدر ها تعصبی نیستم و می توانم از دیدی منطقی به کارش نگاه کنم... صدایش را که نمیشود کوچکترین بحثی در موردش انجام داد... صدایش تکه ای از <FONT color=#ffcc33>طلای</FONT> خورشید سرزمین من است... صدایش نفس کشیدنی ست... انسان را به اوج هق هق میرساند و به دهکده قهقهه می کشاند... می دانی که راجع به چی صحبت می کنم هموطنم؟!... صدایش را که شنیده ای؟... رسوبش را در وجودت که دیده ای؟... خلوصش را که چشیده ای؟... نبوغش را که حس کرده ای؟... طلوعش را که به چشم دیده ای؟... ببخشید که قدرت این را ندارم که ادامه بدهم!... می سپارم به بزرگان!<FONT face="Times New Roman">...</P></FONT> <P>خوب برویم سراغ ترانه جدید... ترانه " مگه فرشته هم بده!"... میگه <FONT face="Times New Roman">:</FONT></P> <P><FONT face="Times New Roman"></P></FONT> <P><IMG style="WIDTH: 241px; HEIGHT: 132px" height=171 alt="مریمکامران هومئنابی رامین" hspace=0 src="http://i41.tinypic.com/xgijy1.jpg" width=259 align=baseline border=0></P> <P>آخه مگه فرشته هم رسم شكستن بلده؟<FONT face="Times New Roman"><BR></FONT>آدم می تونه بد باشه ، مگه فرشته هم بده؟</P> <P>با شب و مهتاب شنيدم اين روزا خلوت مي كنی؟<FONT face="Times New Roman"><BR></FONT>میگن تو خواب و روياهات خورشيد رو دعوت ميكنی؟</P> <P>میگن دستاي پاك تو ، مهمون دستاي ديگست<FONT face="Times New Roman"><BR></FONT>میگن نگات پيش منه اما دلت جاي ديگست<FONT face="Times New Roman"><BR></FONT>میگن دروغ بوده كه تو تا آخرش مال منی<FONT face="Times New Roman"> <BR></FONT>چشم های رنگ عسلت دنبال چشم های ديگست</P> <P>آخه مگه فرشته هم رسم شكستن بلده؟<FONT face="Times New Roman"><BR></FONT>آدم می تونه بد باشه ، مگه فرشته هم بده؟</P> <P>ميون راهت نكنه قلبت رو دادي به كسي<FONT face="Times New Roman"><BR></FONT>اون كيه كه به جاي من شبا براش دلواپسی<FONT face="Times New Roman"><BR></FONT>تو اهل اسمونايی ، اون آسمونای بلند<FONT face="Times New Roman"><BR></FONT>فرشته ی آرزو هام به گريه هاي من نخند<FONT face="Times New Roman">...</P></FONT> <P>آخه مگه فرشته هم رسم شكستن بلده؟<FONT face="Times New Roman"><BR></FONT>آدم مي تونه بد باشه ، مگه فرشته هم بده؟<FONT face="Times New Roman">...</FONT></P> <P><FONT face="Times New Roman">                                                        <STRONG><FONT face="courier new, courier, mono" size=6><FONT color=#ff3366 size=7>فرشته</FONT></FONT></STRONG></P></FONT> <P>خوب به هیچ وجه قصد نقد ترانه را ندارم... چون اصولا نقد ترانه را به شیوه های مرسوم(!) بلد نیستم... برای من همیشه در درجه اول "احساس" ترانه مهم است که با خواندن خطوط و "واژه ها" به من منتقل می شود... احساسی که می تواند از یک ترانه ساده و نه چندان "سخت" هم منتقل شود... نمونه هایش زیاد است... آخری اش "گل من" سیاوش... اگر ترانه ها ساده باشند دیگر احتیاج به "معنی" کردن هم ندارند... درود بر بزرگ مردانی همچون ایرج و شهیار و اردلان که ترانه هایشان هم پیچیده بود و هم مملو از احساس... بگذریم<FONT face="Times New Roman">... </P></FONT> <P>داستان از این قرار است که خیلی ها به این کار اعتراض کرده اند... باز هم مثل همیشه و به عادت اکثریت شنوندگان ایرانی "ترانه" را نخست شنیده اند... حساسیت عجیبی نسبت به شعر در این مملکت وجود دارد که شنیده ها حاکیست در غرب اینگونه نیست... آهنگ کار هم که در ریتم شش و هشت است (یا علی بزنیم زنگو که بریم!)... ترانه هم که از مریم حیدر زاده است... (کف دست ها به هم مالیده می شود!!) رامین زمانی هم که آن را ساخته است. پس همه چیز آماده است برای ترور!!... البته از دید این دوستان<FONT face="Times New Roman">...</P></FONT> <P>جدای از بحث اختلاف سلایق و افکار و اینکه هر کسی می تواند فرضا ایرج را تنها ترانه سرا بداند و بقیه را تحریم کند یا می تواند تنها در فضای مریم پرسه بزند و حوصله بقیه را نداشته باشد... (یعنی حق این تصمیم گیری ها را دارد!)... داستان از این قرار است که دوستان عصبی برخورد می کنند (به قول خودشان! = فاشیستی) و زیادی به اسم شاعر توجه می کنند... ابی با مریم حیدر زاده کار کرده است پس کار از ریشه بد است!... اگر مثلا روی کار می نوشتند ترانه از اردلان یا زویا همه کف می زدند و سوت تحویل می دادند... اینگونه برخورد کردن و نتیجه گرفتن و قضاوت راه ما را به جایی نمی رساند<FONT face="Times New Roman">... </P></FONT> <P>اما مهم تر از اینها من می خواهم به "آهنگ" این کار اشاره کنم... آهنگسازی رامین زمانی... خوب تجربه اول ایشون بود برای کار روی صدای خواننده ای به نام "ابی"... به نظر من افرادی همچون "سیاوش قمیشی" و "فرید زلاند" مبحث آهنگسازی و ملودی گذاری روی صدای ابی را به اوج رساندند... یعنی پرونده اش را بسته اند (البته باز شدنی هست!)... هنوز هم که هنوزه به نظر من صدا ساز و ملودی ساز بهتری برای صدای ابی غیر از سیاوش وجود ندارد و همه هم می دانند که "فرید زلاند" صدای ابی را تا مرز کدام قله ها برده است... رامین زمانی در این کار فراز صدای ابی را پیدا کرده است و ملودی هم آنچنان دور از صدای ابی و لا اقل کارنامه این خواننده نیست... (ملودی یک ملودی کاملا ایرانیست)... اما نکته ای که وجود دارد این است که <STRONG>رامین زمانی به نظر من باید خیلی بدود تا به وقار و بزرگی و احساس بطن صدای ابی برسد</STRONG>... چیزی که سیاوش به خودی خود از آن بخوردار است<FONT face="Times New Roman">...  </FONT>(انگار ملودی کار روی صدای کامران و هومن که به مراتب به ذات احساس خود رامین زمانی و صدایش نزدیک تر است بیشتر می نشیند)...  <FONT face="Times New Roman"></P></FONT> <P>به هر حال برای ایشان آرزوی موفقیت می کنیم<FONT face="Times New Roman">...</P></FONT> <P>نکته: <EM>مقصود از اجرا و ارائه این آهنگ به خاطر کنسرت مشترک ابی و کامران هومن است... طفلکی ها می خواستند چیزی در بساط برای همخوانی داشته باشند...<FONT face="Times New Roman"></P></FONT></EM> Tue, 18 Nov 2008 21:13:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=home2fly&postid=22 home2fly http://home2fly.blogfa.com/post-22.aspx http://home2fly.blogfa.com/post-20.aspx   <P></P> <P>خدا رو شکر... گویا خبر رفتن سلطان صحت نداشته... من هم پستم رو پاک کردم... پستی با عنوان "خاک تو سر این... جایی که زندگی می کنیم"... اون حرف هام هم که به دنبال بهانه ای برای پاک کردنشان می گشتم (از ترس) هر زمانی تازگی دارد (داشت) و قابل استفاده است (بود)... این شایعه شاید تلنگری بود برای دست اندرکارانی که شاید به خودشان بیایند و فرق کار خوب را از بد سعی کنند تشخیص دهند و کارهای خوب و گرانقیمت و قیمتی و ارزشمند را انقدر نگه ندارند تا خاک بخورد... مرد می توانست برود... و آخرین کارش را هم پخش نشده و شنیده نشده تصور کند (برای همیشه)... ما که گفتیم به همین بابت فوت شده است... اما این تلنگر است... جدی بگیر ... تویی که اوتجا نشستی و به آلبوم ها مجوز میدی... سلطان هنوز زنده است... قوی... مثل این عکس... تو سعی نکن رنگ مردگی بپاشی...</P> <P> </P> <P><IMG style="WIDTH: 479px; HEIGHT: 220px" height=255 alt="" hspace=0 src="http://i35.tinypic.com/32zurt5.jpg" width=490 align=baseline border=0><A href="http://i36.tinypic.com/175k7t.jpg"></A></P> <P></P> <P><A href="http://i36.tinypic.com/175k7t.jpg"></A> </P> Thu, 11 Sep 2008 21:49:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=home2fly&postid=20 home2fly http://home2fly.blogfa.com/post-20.aspx http://home2fly.blogfa.com/post-19.aspx <FONT size=2> <P><IMG style="WIDTH: 106px; HEIGHT: 147px" height=464 alt="" hspace=0 src="http://i33.tinypic.com/11bu90y.jpg" width=212 border=0>گاهی یادمان می رود... گاهی فراموش می کنیم... که عشقمان کیست... که چه قدر بزرگ است!... از میزان عشقمان به او کم نمی شود هرگز!... بلکه هر روز و هر ساعت هم بیشتر می شود... و گاهی همین عشق زیاد سبب ایجاد نوعی احساس صمیمیت خاص بین مان می شود... احساس صمیمیتی که گاهی غول بزرگ را آنقدر در آغوشمان نزدیک می کند که گاهی عظمت و هیبتش را فراموش می کنیم... مثل زن ها و شوهر هایی که انقدر با هم ممزوج شده اند که دیگر همدیگر را از دور نمی بینند... دیگر به همدیگر افتخار نمی کنند... فقط عاشقانه همدیگر را می خواهنند... گاهی باید بعضی چیزها به آدم یادآوری شود... برای من شد... همین چند لحظه پیش... که مصاحبه ای تازه از غول بزرگ سیاوش قمیشی را خواندم...</P> <P>همیشه دوست داشتم نوعی تقدیر و بزرگداشت(برای خودم و به شیوه خودم) از محبوبم سیاوش داشته باشم... هیچ وقت نمی شد... موقعیتش پیش نمی آمد... با خودم می گفتم آخر کی می شود... تا کی آثارش را گوش کنیم و لذت ببریم و فقط لذت ببریم... کی باید عشق و علاقه مان به سیاوش را ثابت که نه ابراز کنیم... همیشه با خودم می گفتم کی موقعیتش پیش می آید... کی آن مجلس بزرگداشت برپا می شود و کی می شود تا من بروم و در آن جلسه سخنرانی کنم... بهانه های مختلفی پیش می آید... تولد... آلبوم... آهنگ... ولی انگار هیچ کدام تلنگری برای سخنرانی به وجود نمی آورند... گاهی با خودم می گویم الان که مست و مدهوش سیاوشم بهترین ثانیه و لحظه است تا بروم و مطلبی برای سیاوش بنویسم... ولی اشتباه می کنم... آن لحظه بهترین ثانیه برای سخنرانی راجع به سیاوش نیست... سیاوش خودش در آن لحظات تمام گفتنی ها را ثبت کرده است... دیگر جای سخنرانی و تفهیم چیزی باقی نمانده ... همه چیز در بهترین قالب و به زبان موسیقی بیان شده است... مسائل به هنری ترین شیوه خودش تفهیم شده است... </P> <P>گاهی (مثل الان) فکر می کنم که نباید در آن لحظه ها (که مست و مدهوشی) سراغ بررسی و تحلیل مسئله مورد نظرت بروی... لحظه هایی که از خود بی خودی... لحظه هایی که جدی نیستی ... یا خوشی... یا سرمست... یا چشمانت برق می زند... یا گوش هایت بوق می زند!... باید در لحظه هایی کاملا جدی سراغ تحلیل و موشکافی مطلب مورد نظرت بروی... مثل منقد فیلمی که موظف است ساعت هشت صبح که تازه از خواب بیدار شده است راجع به فلان کارگردان محبوبش بنویسد!... در این لحظات ابعاد وجودی و هنری شخص مورد نظرت صورت عینی تر و جدی تری پیدا می کند (سیلی محکم تر انگار نواخته می شود!) ... دیگر همانند ساعات 3 نصف شب چنان بغلش نکرده ای که نتوانی ازش جدا شوی... دیگر آن قدر از خود بی خود نیستی که نتوانی کلمه ای را به زبان بیاوری...</P> <P>این لحظه برای من به وجود آمد...لحظه ای که مدهوش حرف های زمینی استاد با یک خبرنگار مجله بودم... دیگر خبری از ملودی های جذاب و خوشرنگ و لعاب نبود... سیاوش بود که همانند تمام افراد زمینی دیگر داشت با همین واژه های خودمان با یک شخص حرف می زد... من مدهوش حرف زدن و حرف های استاد شدم...</P> <P>                <STRONG><EM> این مطلب را ادامه می دهم... تا اینجایش را نوشتم که یادم بماند...</EM></STRONG></P> <P><A href="http://aliaz.persiangig.com/Siavash%20Gomeishi.pdf" target=_blank><FONT color=#330066><EM>مصاحبه استاد با مجله ایران جوان چاپ تورنتو قبل از انتشار رگبار...</EM></FONT></A>  خوب این همان مصاحبه ایست که بالا تعریفش را کرده بودم... <EM>از این حجم آگاهی و جدیت و شناخت استاد واقعا حیرت کرده بودم...</EM>   </P> <P>مصاحبه را بخوانید نکته های جالبی را در آن پیدا می کنید... از جمله ابراز علاقه استاد به ویگن...<EM> و همچنین اشاره به این مسئله که استاد هنگام فارغ التحصیل شدن از دانشگاه انگلیس  بین ۵۲۰۰ شاگرد نفر دوم بود..</EM>.   منبع: <A href="http://siavashghomayshi.net/" target=_blank><EM><FONT color=#330099>siavashghomayshi.net</FONT></EM></A></P></FONT> Wed, 09 Jul 2008 23:03:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=home2fly&postid=19 home2fly http://home2fly.blogfa.com/post-19.aspx http://home2fly.blogfa.com/post-15.aspx <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Tahoma">کی باورش میشد یه روز کنار من بشینی/ سر روی شونم بذاری اشک از چشام بچینی</SPAN><SPAN dir=ltr style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Tahoma"><?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" /><o:p></o:p></SPAN></FONT></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Tahoma"><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">کی باورش میشد یه روز تموم شه این جدایی/ "مال منی!" بشه بازم سر فصل آشنایی<o:p></o:p></FONT></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Tahoma"><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">کی باورش میشد یه روز ته بکشه دوباره/ اشک های بی صدای من... خاموشی ستاره!<o:p></o:p></FONT></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Tahoma"><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">پس بیا معطلش نکن... زوده برای اون "آه" / اون "آه" دردسر ساز... اون "آه" سرد کوتاه!<o:p></o:p></FONT></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Tahoma"><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">زود بیاد معطلش نکن... دیره واسه "نبودن"/ رقصیدنه برنامه مون!... ترانه ای سرودن!<o:p></o:p></FONT></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Tahoma"><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">چه کارایی که نمیشه با چشمای ترت کرد/ چه خیسی یه بی غشیه تو اون نگاه بی درد<o:p></o:p></FONT></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Tahoma"><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">روی سخن باتوئه و سمت ترانه با توست/ شب از غش و قهقهه مرد... سرش ستاره ای جست<o:p></o:p></FONT></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Tahoma"><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">پر سخنی نکرده ام... تمام...حرف دل بود/ از این سکوت آخری بد جور دلم  خجل بود...<o:p></o:p></FONT></SPAN></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Tahoma">ترانه ها آخر کار میشن یه "آه" کوتاه/ میشن یه باریکه واسه پنجره های بی ماه!</SPAN><SPAN dir=ltr style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Tahoma"><o:p></o:p></SPAN></FONT></P> <P dir=rtl style="DIRECTION: rtl; unicode-bidi: embed; TEXT-ALIGN: right"><SPAN lang=AR-SA style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Tahoma"><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif">ترانه ها وسوسه ان... گرچه هوس نمی کنم/ این پاره شعرارو <SPAN style="mso-spacerun: yes"> </SPAN>واسه نگاه تو پست نکنم!<o:p></o:p></FONT></SPAN></P> <P class=MsoNormal dir=rtl style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"><SPAN dir=ltr><o:p><FONT face="Tahoma, Arial, Helvetica, sans-serif"> </FONT></o:p></SPAN></P> Wed, 27 Feb 2008 23:01:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=home2fly&postid=15 home2fly http://home2fly.blogfa.com/post-15.aspx